Een andere kleur
Als ik na de vakantie het werk weer op wil pakken, krijg ik een telefoontje. Mijn vader heeft een hartaanval gehad. De agenda pas ik aan. De zorgtaken gaan voor.
Als ik na de vakantie het werk weer op wil pakken, krijg ik een telefoontje. Mijn vader heeft een hartaanval gehad. De agenda pas ik aan. De zorgtaken gaan voor.
Wie verlangde er nu niet naar regen na de verzengende hitte deze zomer? Mijn schietgebedjes zijn eindelijk verhoord.
Waar ik als kind probeerde verveling te vermijden, neem ik nu de tijd om te lummelen. Een inspirerende bezigheid.
Reizen is veranderd door internet, maar we volgen nog steeds massaal dezelfde aanbevolen plekken. De reisgids is verhuisd van papier naar smartphone. Begint het avontuur pas als je de gids loslaat?
Samen met mijn dochter ben ik een weekend weg. Het hotel dat we bezoeken heeft een AI assistent en geen persoonlijke begroeting. Als ik achteraf een probleem heb, begrijpt de robot mijn vraag niet.
Of je nu uit generatie X of Z komt, we hebben allebei onze eigen crisis. De een met werk, de ander met het vinden van een huis.
Als blije vogels kijken wij gefascineerd toe als in onze uilenkast, na jaren van illegale bewoning, eindelijk een setje bosuilen nestelt.
Tijdens mijn reis naar Suriname valt vooral de grote hoeveelheid plastic op. Een omvang die vooral aantrekkelijk is voor een bepaald soort mug.
Haiku’s schrijven dwingt een mens tot vertragen en kijken. Een rustgevende en verslavende bezigheid.