Logo Dorrit en Kleur mobiele site

Vijf – zeven – vijf

Vijf – zeven – vijf

De eerste keer dat ik in aanraking kwam met het fenomeen ‘haiku’ was tijdens mijn basisopleiding aan de Schrijversacademie. De opdracht: schrijf een Japans gedichtje – een haiku – met drie regels in vijf, zeven en vijf lettergrepen. Totaal onbekend met het genre, ontdek ik al snel dat je eigenlijk in 1 lange regel een klein verhaaltje kunt vertellen.

Na een reis door Japan wil ik meer weten over deze vorm van dichten, die in het hedendaagse Japan deel uitmaakt van de dagelijkse cultuur. Ik schrijf me in voor een onlinecursus bij Schrijfcursussen.nu

Een haiku heeft geen rijm, legt een momentervaring vast die filosofisch van karakter kan zijn. De natuur speelt een grote rol in de klassieke haikucultuur. Het doel is om een beeld of een gevoel op te roepen zonder veel te verklaren. Het is aan de lezer om de miniatuur te interpreteren.

Ik voeg de daad bij het woord en ga voor de eerste opdrachten met een opschrijfboekje op zak de natuur in. Het eerste versje ontstaat al lopend in het groen:

Een uil op het dak

slaakt kreten naar zijn maatje

het duister vangt aan

Tijdens de cursus probeer ik van alles wat ik om me heen zie, al lettergrepen tellend, gedichtjes te maken. Het is een verslavend spel vol waarneming. En af en toe komen er juweeltjes tevoorschijn:

In de tuin, roze

oranje, lila en rood

levenselixer

of

Slaapdronken uit bed

loop ik wankel voor me uit

de droom ontvluchtend

Uiteindelijk kom ik erachter dat net als bij het schrijven van mijn columns en boeken, een rustige plek tot de ideeën leidt die drieregelige momentopnames worden.

In het niemandsland

staan we tussen twee grenzen

niet hier en niet daar

of

Met vijf zeven vijf

in het hoofd, loop ik mijn pad

nieuwe taal ontstaat

Haiku’s schrijven is een vorm van vertragen. Kijken voordat ik benoem. Voelen voordat ik verklaar. In een tijd waarin alles sneller lijkt te moeten, dwingt het tellen van lettergrepen – vijf – zeven – vijf – tot aandacht. Meer is het niet. En toch is het alles.

Dorrit

Voor een reactie op deze blog ga naar de contactpagina.

Scroll naar boven