Op de radio gaat het over de reisgids Lonely Planet. Sinds 1973 dé bijbel voor rugzaktoeristen. De presentator stelt de vraag: heeft zo’n gids nog wel bestaansrecht in een tijd waarin Google Maps, Booking en Tripadvisor altijd binnen handbereik zijn?
Ik ben meteen terug in de late jaren tachtig. Manlief en ik, jong en onbezonnen, met een rugzak op onze schouders, een minimaal budget en vergeleken met nu alle tijd van de wereld. Geen mobiele telefoon, geen internet en geen idee waar we die avond zouden slapen. De reisbijbel wees ons de weg naar een goedkoop hotelletje met een gezellig terras en een koud wijntje.
Het grappige is alleen dat de gids ons niet bepaald unieke ontdekkingsreizigers maakte. In elk aanbevolen hotel zaten dezelfde jonge reizigers uit Australië, Canada, Amerika en Europa. Allemaal met hetzelfde stukgelezen boek onder de arm. We dachten ons eigen avontuur tegemoet te lopen, maar volgden massaal dezelfde route. Kuddedieren met een rugzak. Uiteindelijk lieten we de gids achter op een boekenplank van een hostel.
Contact met de lokale bevolking ontstond niet via een app, maar in de urenlange rij op het postkantoor om een reischeque te verzilveren. Dat was soms nog avontuurlijker dan een jungletocht. En dia’s? Die zagen we pas weken later, als de rolletjes waren ontwikkeld. Dan bleek de helft van slechte kwaliteit en wisten we soms niet meer waar de foto genomen was.
Natuurlijk is reizen veranderd. We sturen onderweg al beelden naar het thuisfront, reserveren een hotel terwijl we in de trein zitten en betalen overal met een pasje. Verdwalen is bijna onmogelijk geworden. Gemak heeft het gewonnen van onzekerheid.
Toch vraag ik me af of de kern wel echt anders is. Ook nu zoeken we massaal de hippe adresjes op die online worden aanbevolen. Alleen heet de Lonely Planet tegenwoordig Instagram. Nog steeds slapen we in sfeervolle hotelletjes, drinken we een biertje op het terras en maken we dezelfde foto van die ene zonsondergang.
Voor de boekenwurmen onder ons: de Lonely Planet is nog altijd op papier te verkrijgen. Voor de meesten van ons heeft de gids een ander jasje gekregen. Vroeger droegen we hem onder onze arm, nu zit hij in onze telefoon. Maar avontuur begint pas op het moment dat je besluit de papieren of digitale gids even dicht te klappen.
Een fijne vakantie!
Dorrit
Voor een reactie op deze blog ga naar de contactpagina.