Yves Klein Blue van Ressource is een adembenemend intense kleur die mij blijft fascineren. Toch ontdekte ik, na jaren experimenteren en een bezoek aan de tentoonstelling in Schiedam, dat sommige kleuren juist het krachtigst zijn wanneer ze op zichzelf mogen schitteren.
Waar komt onze kleurvoorkeur vandaan? Zijn het invloeden uit je omgeving of is het angst om verkeerde keuzes te maken?
Wanneer zijn neutrale kleuren natuurlijk geworden? Of heeft dat met veilige keuzes te maken, goed voor de commercie?
Of je iets meteen mooi vindt, hangt voor mij af van de kleur en dan pas de vorm. Neem bijvoorbeeld een bank die meteen de goede kleur heeft. Die wil je hebben, ongeacht het model.
De negatieve eigenschappen van goud komen samen in één persoon. Dat is na een jaar wel duidelijk.
Zo groen als gras begonnen wij vorige week met de aanplant van ons voedselbos met stijve spieren als gevolg.
Kleurgebruik is vaak cultureel bepaald. Tijdens mijn vakantie in China was het overduidelijk welke kleuren favoriet zijn.
Blij ben ik met de gekozen kleur van het jaar 2026 door de trendwatchers van Akzo Nobel. Eindelijk wat anders dan het suffe beige van de laatste jaren.
Heerlijk al dat rode zomerfruit. Maar waarom zitten er zoveel doorns aan de takken om het fruit? Is het de kleur rood die vraagt om bescherming?
