Een andere kleur
Als ik na de vakantie het werk weer op wil pakken, krijg ik een telefoontje. Mijn vader heeft een hartaanval gehad. De agenda pas ik aan. De zorgtaken gaan voor.
Als ik na de vakantie het werk weer op wil pakken, krijg ik een telefoontje. Mijn vader heeft een hartaanval gehad. De agenda pas ik aan. De zorgtaken gaan voor.
Wie verlangde er nu niet naar regen na de verzengende hitte deze zomer? Mijn schietgebedjes zijn eindelijk verhoord.
Waar ik als kind probeerde verveling te vermijden, neem ik nu de tijd om te lummelen. Een inspirerende bezigheid.
Reizen is veranderd door internet, maar we volgen nog steeds massaal dezelfde aanbevolen plekken. De reisgids is verhuisd van papier naar smartphone. Begint het avontuur pas als je de gids loslaat?
Yves Klein Blue van Ressource is een adembenemend intense kleur die mij blijft fascineren. Toch ontdekte ik, na jaren experimenteren en een bezoek aan de tentoonstelling in Schiedam, dat sommige kleuren juist het krachtigst zijn wanneer ze op zichzelf mogen schitteren.
Samen met mijn dochter ben ik een weekend weg. Het hotel dat we bezoeken heeft een AI assistent en geen persoonlijke begroeting. Als ik achteraf een probleem heb, begrijpt de robot mijn vraag niet.
Waar komt onze kleurvoorkeur vandaan? Zijn het invloeden uit je omgeving of is het angst om verkeerde keuzes te maken?
Of je nu uit generatie X of Z komt, we hebben allebei onze eigen crisis. De een met werk, de ander met het vinden van een huis.
Wanneer zijn neutrale kleuren natuurlijk geworden? Of heeft dat met veilige keuzes te maken, goed voor de commercie?