Met een dikke handpalm, stijve duim en een schouder die niet helemaal jofel voelt, zit ik achter mijn computer deze column te typen. Eigen schuld hoor, want ik heb hem enigszins overbelast op het perceel grond dat we in april kochten om een voedselbos te creëren.
Van november tot maart, als alle bladeren van struiken en bomen zijn verdwenen, worden de jongelingen bij de kwekers uitgestoken. Zo groen als gras beginnen wij vorige week met het poten van de gewassen.
Staand in het veld, klaar voor de start en ingepakt tegen de weersomstandigheden, verbaas ik me over de serene rust. Of zou dat komen door de kleur? De grijsheid van het weer laat het gras uitbundig schijnen. Gelukkig, want ik heb fleur nodig om de stemming erin te houden.
Groen is een mengsel van geel en blauw. De warmte van het gele zonlicht wordt gecombineerd met de koelte van blauw water. Het slaat een brug tussen warme en koele eigenschappen. Deze kleur geeft energie, bevordert groei, geeft hoop, maar brengt bovendien emotionele kalmte, vrijheid, evenwicht en ontspanning.
Daar staan we dan, paraat om op een pootmachine 1600 haagplanten, 100 fruitstruiken en een aantal bomen binnen een dag de grond in te krijgen. Dat gaat goed tot het apparaat het begeeft op de wortels van de dikke bomen om en in het veld. Het gevolg is handwerk met een schop in de harde grond. In plaats van kalmte en ontspanning in het groen, graven we vloekend en zwetend gaten.
Stijf van het spaaien, bukken en aanstampen, besluit ik op internet te zoeken naar een pootmachine. Blijken er fantastische elektrische apparaten te zijn die met een boor gaten maken om te beplanten. Dat we daar niet eerder aan gedacht hebben! In een mum van tijd krijgen we de haag de grond in. De een boort, de ander zet de struik in het zand en stampt aan. Als we klaar zijn, kijk ik voldaan over de groene vlakte. De stijve ledematen zijn even vergeten.
Ik schud mijn schouders los achter mijn pc en masseer mijn pijnlijke hand. Groene vingers krijgen valt niet mee. Ik ben overduidelijk een voedselbosgroentje.
Dorrit
Noot: Gras dankt zijn kleur in de winter aan chlorofyl. Dat is een natuurlijk pigment dat gras zijn kleur geeft. In de winter blijft dit aanwezig, waardoor het gras licht kan omzetten in energie, ook al is het proces trager.