Ik lees het persbericht een paar keer. An important update … Na 56 jaar is het doek gevallen voor het Britse interieurmerk Designers Guild.
Mijn eerste reactie is er een van ontzetting. Samen met de Franse verfcollectie van Ressource vormde Designers Guild de basis van mijn winkel, die ik tot een paar jaar geleden runde. En ook daarna bleef ik het merk op de voet volgen.
Designers Guild met Tricia Guild als boegbeeld stond voor mij voor kleur, lef en vernieuwing. Effen stoffen, maar ook ruiten, bloemen, strepen en abstracte patronen. Stoffen voor gordijnen en meubels, behang, kussens en plaids. Een sterk merk dat al die jaren herkenbaar bleef. In de winkel zagen wij meteen of een creatie van Designers Guild kwam.
Twee keer per jaar verscheen een nieuwe collectie. In de winkel keken we uit naar de stalenboeken alsof het cadeautjes waren. Inspiratie te over. Niet alleen wat betreft de kleuren – ze voelden de tijdsgeest goed aan – maar ook de technieken en materialen waarmee stoffen en behangen werden gemaakt. Sommige stoffen waren kunstwerken. Ik herinner me een velours waarin een andere stof was verwerkt. Een gedeelte van de bovenste laag werd in patroon weggeschoren, waardoor de laag eronder zichtbaar werd. We lieten er stoeltjes mee stofferen en zo ontstonden unieke meubelstukken.
Klanten kwamen van heinde en verre en eenmaal verknocht aan Designers Guild, wilden ze altijd meer. Dat had te maken met de aaibare stoffen, de natuurlijke materialen – katoen, linnen en zijde – maar ook met de uitstraling en kwaliteit. Je kon zien en voelen dat er veel liefde en aandacht in de producten was gestopt. Het was niet goedkoop en daarin zat meteen de uitdaging. Wanneer iemand verliefd werd op een prijzige stof, vertaalden we dat naar een paar kussens of twee banen gordijnen in plaats van een hele wand. Je hoefde niet veel te gebruiken om een groots effect te bereiken.
En nu is het voorbij. Dat voelt als het einde van een tijdperk. Met Designers Guild heb ik samen met mijn team als interieurontwerper fantastische interieurs kunnen maken. Persoonlijk, kleurrijk en buiten de gebaande paden. In het afscheidsbericht schrijft Tricia Guild dat ze blij is kleur in het leven van mensen te hebben gebracht.
En dankzij haar, heb ik dat ook kunnen doen.
Dorrit
Voor een reactie op deze blog ga naar de contactpagina.