Logo Dorrit en Kleur mobiele site

Een wonder op houtsnippers

Vorig jaar kochten manlief en ik een stuk grond om er een voedselbos van te maken. Vorige week stond ik daar op het land stil voor een paddenstoel. Niet zomaar eentje, maar het Hazenpootje. Wie had gedacht dat zoiets kleins mij ooit tot stilstand zou brengen?

In eerste instantie zag ik ons stuk land als een groene vlakte. Waar ik in een woonhuis ieder detail opmerk, ben ik in de natuur zo goed als blind. Een paardenbloem, boterbloem of klaver, dat lukt nog wel, maar vraag me niet naar de rest van de plantenwereld. De plantenkunde was in mijn biologielessen een ondergeschoven kindje. Van huis uit kreeg ik het niet mee en op school had ik het te druk met keten.

Met een boek onder de arm, vol eetbare en medicinaal te gebruiken planten, trek ik het land op. De natuur is als een soort groenteboer én apotheek tegelijk. Voorzichtig probeer ik soepjes en pesto te maken van brandnetels en zuring. Ik strooi bloemetjes over de salade. Langzaam gaat er een nieuwe wereld voor me open. En die blijkt een stuk drukker bevolkt dan ik dacht.

Afgelopen zondag loop ik over een pad met gehakseld hout. Dan zie ik iets wits. Op een dun steeltje staat een doorschijnend, lila gestreept bloemetje, wijd opengevouwen. Het lijkt bijna licht te geven. Wat is dit? En is het eigenlijk wel een bloemetje?

Manlief hoeft niet lang na te denken. Een paddenstoel, zegt hij. Ik kijk nog eens. Een paddenstoel? Die heeft toch een hoedje!  Na enig digitaal speurwerk vind ik de naam: het hazenpootje. Een paddenstoeltje met slechts een shining moment van een paar uur. Daarna blijft er weinig over van de tere verschijning. De volgende dag is het wonderlijke bloemetje veranderd in een dor hoedje op een grijs steeltje. Geen wonder dat ik hem nooit eerder heb opgemerkt. Lang in de schijnwerpers staan, past niet bij het hazenpootje.

Sindsdien speur ik verder, met mijn ogen gericht op de houtsnippers. Misschien staat er morgen weer eentje. Misschien mis ik hem.

 Voor mij is één ding veranderd: die groene vlakte bestaat niet meer.

Dorrit

Voor een reactie op deze blog ga naar de contactpagina.

Scroll naar boven