Het is alweer vier jaar geleden dat manlief en ik naar het buitengebied van ons dorp zijn verhuisd. Met de prachtige bomen om ons heen begint hij fanatiek met het timmeren van vogelhuisjes. Zorgvuldig worden de entrees afgemeten, zodat mezen, winterkoninkjes en koolmezen precies in hun stulpje passen. Het kroonstuk is een uilenkast. Een gigantische groene bak, die hij met gevaar voor eigen leven op een ladder zo hoog mogelijk in de boom hangt.
Vanuit onze plek aan tafel zien we hoe de vogels de optrekjes waarderen. Alsof ook onder hen woningnood heerst — of misschien is het gewoon gemakzucht. Ze slepen met takjes en trekken met hun bekjes wol uit de schapenvachten die ik over de tuinstoelen heb gedrapeerd. Gefascineerd kijken we toe.
De uilenkast wordt eerst ingepikt door een verliefd stel holenduiven. Een jaar later kraakt een nest Europese hoornaars de boel. Tijdens een luidruchtige nacht ruimen wespendieven als een soort mobiele eenheid peloton, het nest op. Daarna keren de duiven weer terug.
Dit voorjaar, na een paar weken vakantie, zien we bij thuiskomst de duiven op de kast landen — om meteen rechtsomkeer te maken. Uit het grote gat steekt een pluizig hoofd. ‘Een uil!’ roepen we tegelijk. Eindelijk heeft een koppeltje bosuilen de kast gevonden. ’s Nachts houden ze me op een prettige manier, regelmatig wakker. Ik probeer ik ze te spotten, maar hun snelheid en geruisloosheid maken dat bijna onmogelijk.
Nauwlettend volgen we hoe laat de zon ondergaat; het moment waarop de nachtbewoners hun zoektocht naar eten beginnen. Verscholen achter de gordijnen, half in het donker wachten we om het moment van uitvliegen te vangen. Andere vogels verraden zijn vertrek met hysterisch gekwetter. In het avondlicht zien we hem neerstrijken op de takken van de eikenbomen in onze straat. Manlief meent de eerste jonkies in de kast te horen. Als we in de ochtend opstaan, zien we de kop van de uil naar buiten hangen. Nog even kijken voordat hij in de rustmodus gaat.
Terwijl we zitten te ontbijten voelen we ons de koning te rijk – als een stel blije vogels die precies op de juiste plek zijn neergestreken.
Dorrit
Voor een reactie op deze blog ga naar de contactpagina.